प्रशान्त उप्रेतीका चार टुक्रा

दुनियाँ पूरै अस्ट्रेलिया दनदनी जलिरहेको देख्छन् 
यहाँ मेरो मन जलेको को देख्छन् ?
विश्व पूरै  लागेका छन् महादेशको आगो निभाउन
मात्र एकको पर्खाइ छ यो दिलको आगो निभाउन ।

फूलचोकीको हिउँ खेलेर प्रेममा फस्नेहरूलाई 
सुनाइदेऊ मेरो पीडा हरेक प्रेमीलाई
आफू चिसिएर तिम्रा सम्बन्ध कस्न लाग्नुपरेको छ मलाई  
चिसो सबै गलत हुन्छ भन्ने मेरो समाजलाई ।

आफ्नो हैसियत थाहा पाउन पनि 
आफन्त, परममित्रको नै  प्रहार जरुरत पर्नेरहेछ
अधवैँसमै  मर्ने रहर पूरा गर्न भए पनि
पीडा दिने आफन्त नै कुर्नुपर्नेरहेछ ।

जति घमण्ड गरे पनि मै भनी 
दागबत्ती दिने आफन्त नै चाहिनेरहेछ
जल्ने, बल्ने, भुल्ने अनि मर्ने लडाइँमा पनि 
अमूल्य, निकट अनि सखी चाहिँदोरहेछ ।


लेखक फ्रान्समा बसोबास गर्नुहुन्छ र रक्तदान अभियान्ता हुनुहुन्छ