देशभक्तिले भरिएको केही हाइकु
असार १३, २०७७

कतै छेकेर 
पार्‍यौ नि डुबानमा
कतै मिच्या छौ 

आमाको कोखो 
को रहेछ सुम्पने
खोज्ने बेला भो

रगत मेरो
हो नि देशको लागि
भन्छौँ कतिले ?

स्वागत गरौँ
ठूलाका राम्रो कदम्
भूमि फिर्ता को

चढ्यो त्यो चोसो
लिम्पिया काली
निशान छाप

त्यो पाखो मेरो
प्राणसरी प्यारो छ
छोड्दे तुरुन्तै 

चाहत मेरो
माटो फर्काउ छिटो
आमाको खून

किन मात्तेको
धूलो चटाइ दिम् कि 
फिर्ता जाने हो

युद्ध पिपासु
अनि ठूलाको हठ
बग्ने रगत

हिंशा प्रेमी उ
लद्दाख र कास्मिर
छन् साछी आलै

राम्रो मुखले 
वार्ता नगर्ने भए
हामी त छौँ नि